11 Aralık 2018 Salı

Suçlu Olanlar Kitap Yorumu


"Yok edilen değerli eşyalarınızı yenileriyle değiştirebilirsiniz ama insan yok olduğunda teri doldurulamaz."

Merhabalar 

Roman, genç bir kadının intiharı ile başlıyor. Bu genç kadın Dedektif Jackman’ın erkek kardeşinin eşi Sarah.

Hayat dolu, eşi ve çocuklarını çok seven Sarah’ın intiharı aileyi çok üzüyor ve biraz kafalar karışıyor.  
Jackman neden intihar ettiğini anlamak için biraz araştırıyor ve Sarah hakkında çok az şey bildiklerini fark ediyor. Geçmişi olmayan bir kadın ile karşı karşıya kaldıklarını düşünürken başka bir kadın intiharı ile bir bağlantı yakalıyor ve bu intiharların çok uzun yıllar öncesinde gerçekleşen bir dava ile alakalı olduğunu buluyor. İki kadının intihar değil de bir cinayete kurban gittiğinin anladıktan sonra ölümler arda arda gelmeye başlıyor.

Benim yorumuma gelirsek eğer; kurgu ve bağlantılar oldukça iyi olan #suçluolanlar da bir takım eksikliler beni okurken yakaladı. İşlenen cinayetler, suç mahali, otopsi raporları ve delilleri anlatan sayfalar biraz yetersizdi. Tam heyecan yapıp katili bulmak için beyin jimnastiği yaparken bölümün kısa kalması benim heyecanımı yitirmeme neden oldu ve olayların tam betimlemesini yapamadan başka bir bölüme atlamış oldum.

Okuyarak sona geldiğimde katilin artık hak ettiği cezayı almasını düşünürken roman bitti ve katil ile mücadele bir sonraki kitaba kaldı.

"Bazı insanlar yaşamı sürdürmek için iyi bir nedene ihtiyaç duyar."

Romanda en beğendiğim iki karakter, dost ve ortak olan Jackmen ve Marie oldu. İki iş ortağı güzel iş çıkardı. Akıllı ve zekice olayları çözdü.  

Kapak tasarımı ile oldukça çekici gelen polisiye roman beni uzun bir aradan sonra heyecanlandırdı ama tam da istediğim adrenali veremedi.

"Kim başka birine zarar vermek adına çukur kazıyorsa oraya kendi düşecektir, eğer birine taş atarsa, o taş kendilerine dönecektir."



5 Aralık 2018 Çarşamba

Hayata Sarıl Lokantası



Merhabalar 

Bu yazım kısa ama etkili bir yazı olacağını düşünüyorum. Kızım Damla anne bunu oku diyerek whatsapp'tan attıığı yazının başlığı şu şekildeydi:

Çocukken Amcasının Tecavüzüne Uğrayan, Kocası Tarafından Geneleve Satılan 'Hayatsız Kadın' Ayşe Tükrükçü'nün İnanılmaz Hikayesi

Ben haber pek seyretmem, haber yazılarını pek okumam. Gündemi az takip etmeye çalışırım. Neden mi? Kötü haberlere dayanamıyorum, bunca kötülüğe, eziyete, zulme dayanamıyorum. İnsanlığımızdan utanıyorum. O kadar az iyi şey var ki, kötülük etrafımızı sarmış. 

Kızımın oku demesine istinaden baştan sona Ayşe Tükrükçü'nün hikayesini okudum. O kadar üzüldüm, yaşadıklarından utandım ki, hissettiklerimi kesinlikle tasvir yapamam. 

O kısacık makale Ayşe'nin yaşadıkları yanında bir hiç. Harfler kelimeler yetmez yaşadıklarına. 

Onedio' da yayınlanan yazıdan bir kaç başlık şöyle: (yazıyı mutlaka okuyun)


Bu kadının yüzündeki ifadeye iyi bakın çünkü orada hayatsız bir yaşamın izleri var. En başa gidip anlatalım olanları...

Daha 15 günlükken babaannesinin yanına bırakılan Ayşe'nin yanına bir de yeni doğan kardeş İlknur ekleniyor. İki kardeş Antep'te babaanneyle büyüyor.

Antep'e döndüğünde Ayşe'nin amcası Ayşe'yi ve kendi çocuklarını Antalya'ya tatile götürüyor... Güya... Lanet olsun o amcaya!

Antep'e döndüklerinde amca, "Konuşursan seni öldürürüm" tehditleri savuruyor Ayşe'ye. İnsanlara da “Yazık! Bu öksüz, babası yok” diyerek sahte bir şefkat gösterisi yapıyor.

Yetiştirme yurdu, Ayşe'nin belki de hayatında en huzurlu olduğu zaman dilimi. Tecavüze uğradığını 11 yaşına kadar söyleyemiyor.


16 yaşında yurttan ayrılınca ailesinin yanına dönmek zorunda kalıyor Ayşe. İşte o zaman amcasının kızı Şengül "Evet, Ayşe'ye babam tecavüz etti" diyor aileye. Değişen bir şey oluyor mu peki? Hayır...


Okudukça üzülüyor, tüyleriniz diken diken olup, gözlerinize yaş birikti mi? Ben çok kötü oldum ve bu yazıyı sizinle paylaşmak istedim.

Genelleme yapmak doğru değil ama bu tür erkeklerden nefret ediyorum.  

Bu acılı hayat hikayesinden çok güzel bir şey oluyor ve Ayşe Hanım çok güzel bir projeye ev sahipliği yapıyor. 

Sokakta aç perişan yaşadığı günlerinin kötü hatırasına kimsesizlere çorba yapıp dağıtmaya başlayan acılı kadın Ayşe Hayata Sarıl Lokanta'sını kuruyor. 


Hayata Sarıl bir sosyal sorumluluk projesi olarak, iki sene önce Ayşe Tükrükçü’nün evsiz, sokakta yaşayan, toplumun yok saydığı insanlar için 'Rehabilitasyon Merkezi’ vizyonu ile doğmuş ve Şubat 2017’ de dernek statüsüne kavuşmuş sosyal bir girişimdir.
Derneğinizin amacı evsiz, sokakta yaşayan, toplumda yok sayılan insanların hayatlarına tekrar sarılmalarını sağlamaktır.
Gündüzleri ücretli  yemek veren dernek akşamları evsizlere ücretsiz yemek veriyor. Sizde bağış ve askıda yemek seçerek destek olabilirsiniz. 

Ben İstanbul'da yaşadığım için mekana gidip o atmosferin tadını almak ve yardımımı orada sınmak istiyorum. 

Hayat ne olursa olsun devam ediyor cümlesini ne kadar sevmesem de, hayat devam ediyor. Herkes kendi yaşadığını bilir. Sevgili arkadaşımın bir sözü hiç aklımdan çıkmaz ; "Evler ayrı. Dertler ayrı"

Ne kadar da doğru. 

Ayşe Hanım'ın yüzünü güldüren, onu mutlu eden, belki acı günlerini biraz unutturan bu derneğe sizde destek olabilirsiniz.

Saygılar 
Elmas 



Fotoğraflar ve yazıdaki bölümler geçerli  sayfalardan alıntı olarak alınmıştır. 

24 Kasım 2018 Cumartesi

Mükemmel Olmayan Hayatım Kitap Yorumu


Hangimizin hayatı mükemmel ki? Olmasın zaten. Mükemmel olursa orada bir problem vardır. 

Sophie Kinsella’nın Mükemmel Olmayan Hayatim da mükemmel bir hayat yaşamış gibi gözüken Cat’in nelere uğraş verdiğin bir kanıtı. 

Markalaşma sektöründe anket cevaplarını tek tek raporlayan Cat, yöneticisi olan Demeter’in kendine örnek alır ve ona kendini ispat etmek için yanıp tutuşur. Cat’in tüm ideali ve hedefi Londra’da güzel bir hayat sürmek ve işinde başarı olmaktır. Bu hayatı yaşamak için yalanlar üzerine sahte bir Cat yaratır girmediği yerleri, yemediği, yaşamadığı hayatı ınstagram’da paylaşıp durur. 

İstediği hiçbir şey yolunda gitmez ve işinden kovulur. Yine ailesine yalanlar söyleyerek eski yaşantısına geri döner. 

Kitabın ikinci bölümü burada hayat bulur. Londra’da gerçek olmayan Cat, evinde Katie olarak mucizeler yaratır. Anne ve üvey annesine destek olur ve yaratıcı fikirleri ile yeni bir iş kurar. Çadır kampı. 

İki ayrı kişi gibi olmaya çalışan Katie en sevdiği yerdedir. Ailesine destek vererek güzel bir başlangıç yapar. Bu arada sürekli Londra’da iş arar ama bulamaz. Zaman akıp geçer ve örnek aldığı yöneticisi Demeter ailesi ile birlikte çadır kampında rezervasyon yapar. İşte eğlenceli sayfalar başlar. 
Katie’de intikam çanları çalar ve neler yapar neler. 

Roman bütünüyle çok akıcı ve güzel yazılmıştı. İç seslerin ve kendi kendi ile hesaplaşma sayfaları çok güzeldi. Sorun çözme ve pratik düşünme ve sonuç çıkartmada Katie müthiş girişimler yarattı. Olduğun gibi ol ve çalış hakkını bulacaksın diyordu. Katie’de çabalarının meyvesini topladı.

Değişik bir yorum oldu farkındayım ama şunu da demeden edemeyeceğim. Günümüze bir gönderme niteliği taşıyan roman aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı, bazı özenilen hayatların aslında ne kadar zor yaşandığı ile ilgili. Bu düşüncemi Demeter’i okuyup hissettiğinizde anlayacaksınız diyorum. 

Hımm  birdeAlex var. O da romanın tuzu biberi. 

Mükemmel olmaya çalışan Katie’nin güzel ruhunu hissetmek isteyenler sizi şöyle bir romana alalım mı?

19 Kasım 2018 Pazartesi

Dublin Caddesi Kitap Yorumu



Merhabalar 

Açıkçası kitabı bana hediye eden kitap arkadaşım  Kübra hediye ettiğinde; ben bu romanı okumam, beğenmem demiştim. Ama kitap bir hediyeydi ve okumasam arkadaşıma ayıp edeceğimi düşündüğümden okudum. 

Ön yargılı yaklaşarak baktığım kitabın kapağı beni hiç cezbetmiyordu. Çok yetişkin, çok nü yazıların olduğu kitapları çok tercih etmiyorum ama yanılmışım.

Bazı sayfaları makaslayarak okuyup, kitabın geneline bakıp yorumlarsam romanı sevdim.
Küçük yaşta ailesini ve çok sevdiği dostunu kaybeden Joss yaşadığı yeri terk edip yeni bir başlangıç yapmak için İskoçya’ya yerleşir.

Joss, bir akşam ilginç şekilde aynı taksiye yakışıklı bir beyle biner ve Joss’u heyecana sürüklenir. Yine ilginçtir ki yeni bir ev arkadaşı arayan Dublin Caddesi’nde oturan Ellie’nin yanına taşındığında da bu bey, yani Braden Joss ne kadar istemese de Joss’un hayatının içine direk dalar.

Yaşadığı ve atlatamadığı travmalardan dolayı panik ataklar geçiren, hayatına kimseyi dahil etmeyen, içine oldukça kapalı olan Joss, birden kendini çokça arkadaşlar ve Ellie’nin ailesinin içinde bulur. En çok da Braden’in.

Kendi kendine yeten, ama çok üzgün ve kırılgan olan Joss, Braden’in aşkı ve arkadaşlığı sayesinde, güven kazanır. Ellie’nin sıcak ve sorgulamayan arkadaşlığı ile bağlarını güçlendirir. Canlanır, acılarından kurtulur ve yeniden hayat bulur.

Baştan sona kadar hiç sıkmayan, heyecanlı ve dinamik ilerleyen roman, Joss’un yanlışları ile bana saç baş yoldurdu. Ona çok kızdım. Kaçamak davranması, içine kapanması, kimseyi hayatına sokmaması sinir sinir etti. Neyse sonunda kendini itiraf edebildi ve benim gönlümü de Braden’in gönlünü kazandı.

Romanda en çok Elli’e sevdim. Naif hali, iyimser tavrı, acemi planları çok hoşuma gitti. Keşke herkesin bu kadar iyi bir arkadaşı olabilse. Sorgusuz sualsiz sormadan iyiliğinizi düşünce. Ellie çok güzeldi. Adam ayrı bir komedi zaten. Güzel bir arkadaş grubu oldu.

Aşk, arkadaşlık, dostluk ve kenetlenmenin bir arada harmanlandığı güzel bir roman Dublin Caddesi. Benim gibi kitabın kapağına bakarak ön yargılı davranmayın. Okuduğunuzda keyif alacağınıza eminim .

1 Kasım 2018 Perşembe

Bir Kitapla Başladı Her Şey...



Geçen Sene Şans Kurabiyem kitabı sayesinde Sinem'le tanışma fırsatım oldu.

Romanı hakkında konuşurken bir bakmışız ki buluşmuşuz. İlk tanışmamızda o kadar sıcak yaklaştık ki birbirimize kırk yıldır arkadaş gibi olduk.

Şimdi ise temeli sağlam olan arkadaşlığımız o kadar güzel ilerliyor ki, her buluşmamızda sevgimizin üstüne kat kat güven ekliyoruz.

En son buluşmamızın ardından beş ay gibi bir zaman geçince en kısa sürede oturalım konuşalım istedik ve mekan olarak kitapla başlayan arkadaşlığa en yakışanı kitap cafe olur dedik ve Teşvikiye'de bulunan M.O.C. İstanbul'un yolunu tuttuk.


Bu Sinem'le buluştuğumuz ikinci kitap cafe mekanımız oldu.



Ben kitap ve içinde kitap barındıran tüm yerleri gezip görmek istediğimden bize yakın çevrelerdeki yerlerde ki mekanları Sinem'le buluşarak keşf ediyorum. 


İş çıkışı buluştuğumuz için biraz yürüdükten sonra cafedeki yerimizi aldık. Tabi ki açız ve yemek yememiz gerekiyor. İkimizin ortak kararı ile makarna  seçtik ve bir güzel karnımızı doyurduk. 


Tabi ben rahat durmadım ve mekanı fotoğraflamaya başladım. 


Biz gittiğimizde boş olan mekan yavaş yavaş dolmaya başladı. Rahat bir ortama sahip olan kitap cafede biraz dolaşıp fotoğraf çektik. 




Yine ben  her daim kitap bakmaya devam:) 

Eski kitaplarla bezenmiş rafların arasında son zamanlarda yayınlanmış kitaplar da oldukça var.


Yine çokça konuştuk, çokça anlattık ve zamanı hızlı bir şekilde tükettik. Sinem'le konuşmaya başlayınca, bitmeyen tükenmeyen anlatacaklarımız var. 

Zaman bize haksızlık yapıyor ve koşa koşa gece oluyor. 

Yine yetmedi zalim zaman. 

Sevdiklerinizle geçirdiğiniz zamanların değerini bilin. 

Sevdi de tüketen insanlarız.

Sevgi ile kalın:)

17 Ekim 2018 Çarşamba

Lydia Kitap Yorumu




Seriye çok geç başladım ama şimdi sabırsızlıkla diğer kitabın çıkmasını bekliyorum. 

Tüm dengelerin bir bir sarsıldığı “Kim ne yapacak? Kime ne odu?” soruların ardı ardına kesilmediği 

Lydia merak uyandırıcı bir sonla bitti.

Bir önceki kitabın sonlarına doğru İzabel’in planlarını okumuştuk.

Lydia ise İzabel yanında Victor ve Niklas’ın kız kardeşi olan Naeva ile birlikte Meksika’ya gitmesi ile başlıyor.

Sarai olarak kaçtığı yere ölümü göze olarak geri dönen İzabel, gözü kara, asi ve dik başlı halleri ile köle eğitmeni Cesara’nın dikkati çeker ve onunla birlikte eğitmenliğe başlar.

Cesara’nın kalbini sızan İzabel onun güvenini kazanır kazanmasına ama ta ki tüm itirafların ortalığa saçıldığı açık artırmanın üçüncü gecesine kadar.

Bu seriyi okuyan çok okuyucu var ve ben bu kitapları yorumlarken spoi vermek istemediğimden, kendi düşüncelerimi yorumlamaya özen gösteriyorum.

İzabel, Lydia olarak gittiği Meksika’da istediğini elde ediyor etmesine ama arkasına da onu sarsan bir çok şeyle yüz yüze kalıyor. En acısı da Victor. Sonra Fredric, sonra Niklas.

Hepsi dağılmış durumdalar.

Nora var mı yok mu hiç belli değil? Birliğe girmek için yanıp tutuşan Nora, bu sefer ortalıklarda görülmüyor. Ona göre İzabel başının çaresine bakar.” diyor.

Doğru da biliyor. İzabel başının çaresine bakıyor ve herkesi alt ediyor.

İzabel’in Neava’yı kurtarmak için ettiği o çok önemli itirafı, birçok okuyucu kızdırıp sinirlendirse de ben İzabel’i haklı buldum. Bir düşünün derim. 

İzabel bir anlaşma yaptı ama o yaptığı anlaşmaya uydu mu? Hayır. Kimseyi ne sattı, ne de teslim etti. Başladığı yere geri dönerek, kendi elleri ile cezayı kesti.

Sarai’den İzabel’e dönüşen, sonra Lydia’laşan kitabın en güçlü karakteri hep bana göre İzabel oldu.
Seride acayip bir çekim var. 

Her türlü kendini okutmayı, okuyucuyu da kitabın içine almayı başarıyor. Daha ne kadar yeni kitabı bekleriz bilmiyorum ama ben biran önce final okumak istiyorum.

10 Ekim 2018 Çarşamba

Buğu Kitap Yorumu




Merhabalar 

Yorumuma son zamanlarda okuduğum en ilginç kitaplardan bir tanesi diyerek başlıyorum. Nihan Kaya’nı okuduğum ilk kitabı. Bu kitabı da @kitapsokagii sayesinde tanıdım. Yorumunu çok beğenince de okuyup yorumlamak istedim.

Kitap sanki gerçek, sanki de değil.

Akıl hastanesine araştırma yapıp roman yazmak için giden Nihan Kaya’nın yüzüne tüm kapılar kapanır. O da temizlikçi olarak işe başlar. K blokundaki hastaları gözlemler. Gözüne çarpan en farklı hasta Yasef’dir.

Yasef, karısı Nur’u ve arkadaşını öldürmüştür ama neden öldürdüğünü kimse doğru düzgün bilmez.

Yasef Nihan’la konuşmaya başlar ve Nur’u anlatır. Yasef anlatır, Nur ve Yasef yeniden hayat bulur. Roman iki başlıkta ilerliyor. Roman ve Gerçek başlıklarını okuduğunuzda ilk başta bütünlük kuramasanız da sayfalar aktıkça anlıyorsunuz. Kitap boyunca Nur’un yaptıklarına çok kızdım. Bir amaca hizmet ediyordu ama ben Yasef’e yaptıklarını hiç sevmedim. Bazı yerlerde Yasef beni kızdırdı ama kitabın sonlarına doğru ona hak verdim. Yasef Nur’u ilk gördüğü kapı eşiğinden beri sevdi. Hem de çok sevdi.

Bende romanı sevdim. Yazarın benzetmeleri çok güzel buldum. Hele bir paragrafta anlattığı kadın ve erkek oluşumu vardı; ona bayıldım. Belki bir ara alıntı şeklinde yazar paylaşırım. İnsan psikolojisinin insanda nelere yol açtığını anlatan, benzetmeler ve bence gerçek olgularla bütünleşmiş bir roman Buğu. 


Romanın sonunda yazarla  Buğu üzerine yapılmış olan röportajı okuyorsunuz ve Buğu’nun çıkış hikayesini öğreniyorsunuz.

Kısacık ama etkileyici. Ben çok etkilendim. Uzun süre sonra bu tür bana oldukça iyi geldi ve ne zamandır Zweig okumadığımı hatırlattı.  

Son söz olarak, yazarın az da geçmişini okuduğumda basılmış çok kitabı olduğunu gördüm. Bir ara onlara da bakmayı düşünüyorum.

Yazarı ve kitabı bana tanıtan kitap arkadaşıma teşekkür ederim.